ตอนที่ 304 เต้าหู้เหม็น

ทูตสวรรค์สีขาว! อนาคตของเผ่าเรามีนางอยู่! เมื่อเผชิญกับสายตาเย็นชาของปี้เฉิง เหอรุ่นก็แค่นเสียงฮึดฮัดออกมา

ปี้เฉิงอุ้มหลานสาวไว้ในอ้อมแขนพลางมองดูด้วยสายตาเย็นชา เขาไม่มีทางยอมเสียสละใครเพื่อศัตรูที่ไม่รู้จัก ยิ่งไปกว่านั้น การที่เผ่าของพวกเขาต้องตกอยู่ในสภาพเช่นทุกวันนี้ก็เป็นเพราะทำตัวเองทั้งสิ้น หากปีนั้นรู้จักผูกมิตรให้มากกว่านี้และไม่ทำเรื่องเลวทรามต่ำช้า ก็คงไม่ถูกสิบตระกูลขุนนางและรัฐบาลดวงดาวบีบจนถึงทางตันและไร้ซึ่งหนทางช่วยเหลือ แม้พวกเขาจะมีทั้งเงินและอาวุธ แต่ในตอนนั้นพวกเขาก็ไม่มีทางชนะ

เผ่าของพวกเขาหยิ่งผยองเพราะอยู่ภายใต้การคุ้มครองของเทพมังกรและยกย่องตัวเองสูงส่งเกินไป หากไม่มีเทพมังกร หึ พวกเจ้าก็เป็นแค่ขยะ

ในค่ำคืนที่มืดมิดและโดดเดี่ยว มนุษย์คนหนึ่งร้องไห้ฟูมฟายอยู่ที่มุมถนน “ท่านเจ้าของ ท่านอยู่ที่ไหน ฮือ... หนาวเหลือเกิน โฮ่ง ท่านเจ้าของ...”

“ไม่ต้องกลัวนะ”

ฝ่ามือสัมผัสได้ถึงความอบอุ่น คิ้วที่ขมวดแน่นของคนที่อยู่บนเตียงคลายออก คราบน้ำตาบนใบหน้ายังไม่ทันแห้ง เจ๋อชิงก็ช่วยเช็ดน้ำตาให้นาง

ทำไมนางถึงเอาแต่เรียกหาท่านเจ้าของกันนะ ประวัติทางสังคมทั้งหมดของนางถูกตรวจสอบจนกระจ่างแล้ว ตลอดสิบเก้าปีที่ผ่านมานางอยู่ตัวคนเดียว แม้แต่เพื่อนในสมองกลแสงสักคนก็ไม่มี แล้วจะมีท่านเจ้าของมาจากไหน

“ตรวจสอบความสัมพันธ์ทางสังคมของนางอีกครั้ง รวมถึงบันทึกในสมองกลแสงด้วย”

“รับทราบ”

หลงเชียนลืมตาขึ้นมาและสบเข้ากับดวงตาสีเขียวมรกตคู่หนึ่ง อา หล่อจริง ๆ! สมแล้วที่เป็นเด็กที่ฉันเลี้ยงมากับมือ!