เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เสี่ยวถ่าปัดเสื้อผ้าของตัวเองเบา ๆ พร้อมกับไล่เช็กสิ่งของที่จำเป็นต้องใช้จนครบถ้วน
“พี่คะ หนูต้องทำอะไรบ้าง! หนูเตรียมตัวพร้อมแล้ว!”
“เนี่ยนเนี่ยนล่ะ? ต้องการอุปกรณ์อะไรไหม พวกเธอสองคนกำลังจะเข้าร่วมเกมเอาชีวิตรอดแล้วนะ”
เนี่ยนเนี่ยนทำหน้าไม่แยแส คุณชายผู้นี้ไปอยู่ที่ไหนก็รอดทั้งนั้นแหละ
“เริ่มกันเลย”
“ได้ อาณาเขตพลังเริ่มทำงาน”
เพียงดีดนิ้ว ลูกบอลสีดำสองลูกก็เข้าปกคลุมตัวพวกเขา เสี่ยวถ่าเห็นเพียงความมืดมิดชั่วครู่ เมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้งก็พบว่าตัวเองมาอยู่บนภูเขาหิมะอย่างน่าประหลาด ลมพายุพัดกระโชกแรงจนเป้ใบเล็กของเธอปลิวไปด้านหลัง เมื่อคืนเทพมังกรก็ใช้อาณาเขตพลังนี้กักขังหลงเชียนไว้ เมื่อหลงเชียนมาเจอเข้าจึงนึกถึงท่านี้ขึ้นมาได้โดยธรรมชาติ
“พี่คะ! เนี่ยนเนี่ยน! พวกเธออยู่ที่ไหนกัน?!”
ภูเขาหิมะที่ว่างเปล่ามีเพียงเสียงสะท้อนตอบกลับมา ส่วนเนี่ยนเนี่ยนนั้นอยู่อีกฝั่งของภูเขา เขาคว้าหิมะขึ้นมาหนึ่งกำมือ โอ๊ะ อุปกรณ์สมจริงไม่เบาเลยนี่? พอกัดเข้าไปคำหนึ่งก็รู้สึกเสียวฟันจนปวด
“แค่ก ๆ! หิมะจริงด้วยแฮะ”