กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ดูท่าทางทุกคนจะไม่รู้จักเด็กทั้งสี่คนนี้ หลงเชียนจึงโทรศัพท์ไปถาม NE ว่ารู้จักพวกเขาหรือไม่
ทันทีที่เห็นเด็กทั้งสี่คน อารมณ์ของ NE ก็พุ่งปรี๊ดขึ้นมาทันที
“ส่งพวกเขากลับไป!”
เขาเร่งระงับอารมณ์ลงอย่างรวดเร็ว
“เสี่ยวเชียน ฉันไม่ได้ตั้งใจจะดุเธอหรอกนะ เด็กสี่คนนั้นเป็นเด็กของพันธมิตรดวงดาว เธอไม่จำเป็นต้องดูแลพวกเขาหรอก”
NE ไม่คิดว่าเด็กสี่คนจะไปหาเสี่ยวเชียนโดยไม่มีเหตุผล เด็กที่ล้ำค่าขนาดนั้นจะถูกส่งออกมาง่าย ๆ ได้อย่างไร มีเพียงความเป็นไปได้เดียวเท่านั้น คือผู้บัญชาการส่งไป! ถึงกับคิดจะให้เสี่ยวเชียนช่วยเลี้ยงเด็ก เขาถูกฟ้าผ่าจนสมองพังไปแล้วหรือไง!
เด็กทั้งสี่คนไม่มีท่าทีประหม่าเลยแม้แต่น้อย พวกเขาแสดงสีหน้าท่าทางแบบขุนนางที่ถือตัวออกมาอย่างชัดเจน
“ให้พี่สาวเสี่ยวเชียนดูแลพวกเราสิ”
เสี่ยวถ่าใช้กรงเล็บแย่งของเล่นในมือเด็กเหลือขอคนนั้นกลับมา เอามานี่เลย เจ้าพวกคนไม่รู้จักหัวนอนปลายเท้ากล้ามาอาละวาดในถิ่นของฉันเหรอ!
หลงเชียนโกรธจนหลุดขำ