กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เหล่าภูตน้อยแห่งธรรมชาติเหล่านี้ห้อมล้อมหลงเชียน
‘เรือคือปลาอะไร’
‘เธอจะไปไหน’
หลงเชียน: ‘ฉันอยากหาแผ่นดินสักแห่งพอใช้เหยียบยืน เรือเป็นเครื่องมือ ไม่ใช่ปลา’
‘เครื่องมือคือปลาอะไร’
‘มีแค่ตรงนั้นที่เป็นแผ่นดิน แต่ตรงนั้นน่ากลัวมากเลยนะ ฉันคิดว่าเธออย่าไปเลยดีกว่า’
หลงเชียน: ‘พวกเธอรู้ไหมว่าตรงไหนน้ำค่อนข้างตื้น’
‘ฉันรู้!’
‘ฉันรู้!’
ปลาหลายตัวว่ายวนไปมารอบตัวหลงเชียน หลงเชียนหยิบเนื้อวัวทะเลสาบดิบออกมาป้อนพวกมัน