กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หลงเชียนหยุดกินหลังจากจัดการไส้กรอกแป้งทอดไปหนึ่งชิ้น เธอเงยหน้าขึ้นมองแล้วพบว่าหน้าจอเต็มไปด้วยข้อความ "ปกป้องพี่สาวเสี่ยวเชียนของเรา"
“เป็นอะไรไป อืม? ไปชนกับสินค้าใหม่ของกลุ่มบริษัทฮ่าวเค่อเหรอ?”
เธอค้นหาชื่อฮ่าวเค่อ โฆษณาสินค้าใหม่ที่ปรากฏขึ้นมาคือแป้งแผ่นขนาดเท่าฝ่ามือ บนนั้นวางเนื้อแผ่นชิ้นประณีตเอาไว้ ประกอบกับใบผักสีเขียวเข้มที่ไม่รู้ว่าเป็นผักอะไร โดยรวมแล้วดูประณีตจนไม่เหมือนอาหาร แต่เหมือนงานศิลปะชิ้นหนึ่งที่แผ่กลิ่นอายว่า "ฉันราคาแพงมาก" ออกมา
“เหมือนเหรอ? ไม่เหมือนมั้ง??”
สินค้าใหม่ของฮ่าวเค่อก็ชิมรสชาติไม่ได้ แถมยังไม่มีทางเปรียบเทียบกันได้เลย
แฟนคลับ @พอพูดแบบนี้ ฉันก็รู้สึกว่าพิซซาคือ Ouloti ฉบับขยายร่างเลย!
แฟนคลับ @Ouloti จะไปอร่อยเท่าพิซซาได้ยังไง! อีกอย่างพิซซาทุเรียนที่พี่สาวเสี่ยวเชียนทำก็อร่อยมากด้วย!! Ouloti มันรสเค็ม! แต่พิซซามีทั้งรสเค็มและรสหวาน! สองอย่างนี้ไม่ใช่ของชนิดเดียวกันสักหน่อย!
แฟนคลับ @นี่... มันเหมือนกันเกินไปแล้วนะ! จะไม่โดนหมายศาลจากทนายความเหรอ?? ฉันเคยกิน Ouloti แล้ว มันไม่อร่อยเท่าพิซซาของพี่สาวเสี่ยวเชียนจริงๆ~
หลงเชียนครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เธอจึงทำวิดีโอรำลึกถึงอาหารการกินสมัยที่ไปทำงานที่อิตาลีและอเมริกาออกมา แล้วเปิดให้ทุกคนดู