กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“คนที่คุณต้องการตามหากลับบ้านไปแล้ว”
พอสิ้นเสียง อาหงก็โทรศัพท์เข้ามาทันที
“ยัยหนูเชียน ป้าจูของแกกลับมาแล้ว! ไม่ต้องตามหาแล้ว รีบกลับบ้านเถอะ!”
“อืม ไม่เป็นไรก็ดีแล้ว”
คนคนนี้เป็นเทพพยากรณ์คำนวณหรือไงกัน?
“คุณหนูหลงพอจะมีเวลาพูดคุยกับผู้น้อยสักหน่อยไหม?”
เสี่ยวซื่อ: “กลับไปคุยที่ชุมชนดีกว่าไหม?”
“เรื่องนี้เกรงว่าคงไม่สะดวกคุยในชุมชน”
หัวหน้าหน่วยอวี่เริ่มดีดฉิน เสี่ยวซื่อระวังตัวขึ้นทันที รอบด้านถูกครอบด้วยม่านป้องกันโปร่งใสอย่างกะทันหัน ในชั่วพริบตาพื้นที่ใต้เท้าของพวกเขาก็ดิ่งลงอย่างไม่มีที่สิ้นสุด เสี่ยวซื่อดึงเธอไว้ หัวหน้าหน่วยอวี่ซัดการโจมตีด้วยเสียงตัดคอเสื้อหมวกที่เสี่ยวซื่อจับไว้ขาดลง ชั่วพริบตาหลงเชียนก็ร่วงตกลงไป
“ผู้น้อยไม่ได้อยากก่อข้อพิพาท โปรดรออยู่ที่นี่ ผู้น้อยถ้าคิดจะทำร้ายคุณหนูหลง นางไม่มีทางมีชีวิตอยู่มาจนถึงตอนนี้ได้หรอก”