กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หลงเชียนครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง
“พี่ชิงหย่า คุณทิ้งที่อยู่ไว้หน่อยสิ เดี๋ยวฉันส่งของกินไปให้ พอดีฉันมีแค่เรื่องของกินนี่แหละที่พอจะเอาออกมาอวดได้”
“ไม่ต้องหรอก ปลาถือเป็นของขวัญที่ฉันมอบให้เด็กนะ เดี๋ยวจะเปิดถ่ายทอดสดอีกไหม หมูตัวใหญ่ขนาดนี้จะเอาไปทำอะไรเหรอ”
“ไม่เปิดแล้ว วันหนึ่งเปิดถ่ายทอดสดตั้งหลายรอบกินเวลาของทุกคนเกินไป หมูจะเอามาย่าง อยากกินหมูหันไหม”
ชิงหย่ากลืนน้ำลายลงคออย่างแรง หมูหันที่เสี่ยวเชียนทำ มันจะอร่อยขนาดไหนกันนะ
“ไม่ต้อง ๆ ไม่คุยแล้วฉันต้องไปทำงานแล้ว ลาก่อนนะเสี่ยวเชียน เสี่ยวซื่อก็ลาก่อนด้วยนะ~”
เขาก็เกรงใจเกินไปแล้ว! หลงเชียนไม่ได้โทรกลับไปอีกเพื่อไม่ให้รบกวนงานของเขา เธอค้นหาข้อมูลของเขาดู ถึงเขาจะเป็นสตรีมเมอร์ที่ไม่ค่อยดัง แต่ก็มีแฟนคลับตัวจริงเยอะมาก มักจะมีคนส่งของขวัญให้เพราะกลัวว่าเขาจะหิวตอนสำรวจภูมิประเทศ เธอจึงติดต่อไปหาผู้ดูแลแพลตฟอร์มเพื่อแจ้งจุดประสงค์ รออยู่ครู่หนึ่งก็ยังไม่เห็นอีกฝ่ายตอบกลับ จึงพักเรื่องนี้ไว้ก่อน
“เสี่ยวซื่อ มาช่วยฉันทำหมูหันด้วยกันหน่อย”
“ได้”
ทั้งสองคนช่วยกันถอนขนหมูจนสะอาด ถอดกระดูกออก เสี่ยวซื่อพอใจมาก ตอนนี้เธอมือไหวมีดลงจัดการคราบเลือดได้อย่างคล่องแคล่วโดยไม่กะพริบตาแม้แต่น้อย ดียิ่งนัก