กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หลงเชียนเพิ่งจะเก็บม่านพลังงานไป มังกรดำก็ราวกับรู้ล่วงหน้า เกล็ดเกราะทั้งหมดพุ่งถล่มระเบิดมาทางนางทันที จนไม่อาจกางม่านป้องกันได้ทัน ถูกแรงระเบิดซัดกระเด็นถอยหลังไปหลายต่อหลายครั้ง พอหลงเชียนหยุดตั้งหลักได้ เสื้อผ้าบนร่างก็ถูกระเบิดจนฉีกขาดรุ่งริ่ง นางจึงรีบเปลี่ยนเป็นชุดใหม่ เสี่ยวซื่อบินมาเกาะอยู่บนศีรษะของนาง
“เจ้าอสูรดำตัวนี้เหมือนจะฟังภาษาคนรู้เรื่องนะ”
“พวกเราลองดูไหม”
ทั้งสองสบตากัน
เสี่ยวซื่อ “ไปทางซ้ายของมัน”
หลงเชียนแสร้งทำเป็นบินไปทางซ้าย แล้วก็เป็นไปตามคาด เกล็ดเกราะถล่มระเบิดตรงมาทางซ้ายทันที
หลงเชียนหยุดชะงักเท้า
“แกฟังภาษาคนรู้เรื่องเหรอ”
มังกรดำเตรียมพร้อมรับมืออย่างเคร่งเครียด หากนางกล้าเข้าใกล้มากกว่านี้ก็พร้อมจะโจมตีได้ทุกเมื่อ
“ยีนในร่างกายของเธอมีพรสวรรค์ในการสื่อสารกับสัตว์ ลองดูสิ ปล่อยพลังงานออกไปตรง ๆ เลย”