กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“คุณ?”
เด็กหนุ่มจ้องนางอยู่ครู่หนึ่ง ไม่ได้พูดอะไรแล้วเดินจากไป หลงเชียนจึงเอ่ยถามพี่หนู
“เขาคือใครหรือ?”
“เขาเป็นน้องชายของหลงเหล่ย ชื่อหลงอวี๋ชุน น้องสาวของหลินเฉินเคยคบหากับเขา เสียดายที่น้องสาวของหมอนั่นอายุสั้น”
“เกิดอะไรขึ้นหรือ?”
“ก็เมื่อห้าปีก่อน สถาบันวิจัยมีมนุษย์สัตว์ดัดแปลงคลุ้มคลั่งหลุดออกมาตัวหนึ่ง ตอนนั้นเป็นช่วงเวลาพิธีเซ่นไหว้พอดี ยอดฝีมือออกไปข้างนอกกันหมด มนุษย์สัตว์ตัวนั้นสังหารผู้คนไปมากมาย ลูกชายและลูกสะใภ้ของอาปี้ก็เสียชีวิตในวันนั้นเช่นกัน”
ถ้อยคำเรียบง่ายทำให้หลงเชียนตื่นตระหนกในใจ
“มนุษย์สัตว์ตัวนั้นเก่งกาจขนาดนั้นเลยหรือ?”
“ศักยภาพของมนุษย์สัตว์แข็งแกร่งกว่าที่คุณคิดเอาไว้เสียอีก ยิ่งไปกว่านั้นนั่นยังเป็นมนุษย์สัตว์สายพันธุ์ระดับสูงที่สถาบันวิจัยมุ่งเน้นวิจัยโดยเฉพาะ หากสำเร็จขึ้นมาก็อาจจะเก่งกว่าท่านอาชายเผ่าเสียอีก น่าเสียดาย ทั้งที่ยังตัวเล็กขนาดนั้นแท้ ๆ ไม่รู้ทำไมถึงได้คลุ้มคลั่งขนาดนั้น ตั้งแต่นั้นมาท่านปู่หลงจึงออกคำสั่งห้ามวิจัยมนุษย์สัตว์อีก ดังนั้นมนุษย์สัตว์ของพี่ลี่ตัวนั้น พวกคุณเลี้ยงดูได้อย่างสบายใจได้เลย พวกเขาไม่กล้าชิงไปซึ่งหน้า ตราบใดที่ท่านปู่หลงยังอยู่ ก็ไม่กล้าลงมือ”
หมายความว่าหากท่านปู่หลงไม่อยู่แล้ว เหมียวเหมียวก็จะมีอันตรายใช่ไหม