กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หลงเหล่ยว่างพืชลงด้วยความยินดี
“คุณกลับมาแล้ว ข้อเสนอของฉันคิดดูเรียบร้อยแล้วหรือยัง”
เสี่ยวซื่อแอบขำ ยายผู้หญิงโง่คนนี้ สำนึกหวงถิ่นของเสี่ยวเชียนแรงมากเลยนะ
“คุณอยากหาพวกลูกเลี้ยงสัตว์เลี้ยงก็ไปหาคนอื่น ฉันไม่มีทางตกลง ชาตินี้ฉันยอมรับแค่เธอคนเดียว”
หลงเชียนวางของลง
“สัตว์เลี้ยงอะไรกัน”
“อ๋อ เขาเข้าใจผิดน่ะ ฉันชวนเขามาวิจัยความลับเรื่องโลหิตชาวดาวเขียวช่วยเยียวยารักษาด้วยกันกับฉัน”
“อ๋อ แบบนี้นี่เอง เสี่ยวซื่อตัวนิดเดียวเอง ไม่วิจัยแล้วมั้ง วิธีรักษามีตั้งเยอะแยะการแพทย์ก้าวหน้าขนาดนี้ ปล่อยเสี่ยวซื่อบ้านเราไปเถอะ”
หลงเหล่ยยักไหล่
“ฉันไม่มีปัญหา”