ตอนที่ 168 ร่างมนุษย์

กับข้าวถูกยกขึ้นโต๊ะครบแล้ว หลงเชียนแนะแนวเพื่อนของเธอให้เจ๋อชิงและต้าซู่รู้จักด้วยความดีใจ

“พี่เจ๋อชิง ต้าซู่ นี่อาจารย์ของฉัน ส่วนเธอคือเสี่ยวถ่า และนี่คือเฟยจิว”

เจ๋อชิงควบคุมสีหน้าได้อย่างสมบูรณ์แบบ ไม่ได้ยิ้มและไม่ได้เคร่งขรึม ส่วนปี้เฉิงกลับลอบทอดถอนใจ พลตรีที่มีชื่อเสียงโด่งดังทั่วดวงดาวผู้นี้ช่างเข้าถึงง่ายเหลือเกิน ก่อนจะหยิบตะเกียบขึ้นมา

“กินข้าวกันเถอะ”

เสี่ยวถ่าร้องเย้คำหนึ่งแล้วรีบซดน้ำซุปคำโต หลงเชียนเคาะหัวเธอเบา ๆ ไปทีหนึ่ง เสียงซดน้ำซุปดังจ๊วบ ๆ ของเสี่ยวถ่าจึงเบาลงเล็กน้อย

เจ๋อชิงคีบเนื้อเป็ดขึ้นมาหนึ่งชิ้น มุมปากยกย่องขึ้น

“เนื้อเป็ดคำนี้ ผมรอมานานแล้ว”

เมื่อเข้าปากก็หอมกรอบ กลิ่นหอมของเป็ดเข้มข้นแต่ไม่เลี่ยน ไม่มีกลิ่นคาวแม้แต่น้อย อบอวลอยู่ในปาก ชาตินี้เขาไม่เคยคิดเลยว่าเนื้อเป็ดจะอร่อยได้ขนาดนี้ นางมักจะสร้างความประหลาดใจให้เขาเสมอ

“อืม เรื่องราวในโลกยากแท้แน่นอน อร่อยใช่ไหม กินเยอะ ๆ นะ ฉันยังนึกว่าอีกสี่ปีถึงจะได้เจอพวกนายเสียอีก ไม่รู้ว่าพี่สี่เป็นอย่างไรบ้าง อยู่ที่นี่ติดต่อเขาไม่ได้เลย”

“อีกไม่นานดาวหมายเลข 30 ก็จะเปิดใช้เครือข่ายได้แล้ว คุณสบายใจได้ นอกจากออกจากดาวเคราะห์ดวงนี้ไม่ได้แล้ว คุณทำได้ทุกอย่าง”