เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“ฉันสังหรณ์ใจว่ากำลังจะเกิดเรื่องใหญ่ขึ้น ทำยาสมานแผลไว้เยอะ ๆ หน่อย!”
“อาจารย์เฝิงท่านทำความดี ฉันต้องสนับสนุนท่านอยู่แล้ว”
เหล่าปี้หัวเราะฮ่าฮ่า ยัยเด็กโง่ หมอนี่ไม่ฉวยโอกาสขึ้นราคาเพื่อกอบโกยเงินเงียบ ๆ ก็ถือว่าคุ้มค่าความเป็นคนมากแล้ว
“ยัยหนูฉันให้เงินมัดจำเธอไว้ก่อนเลยนะ! รีบส่งมอบของให้เร็วที่สุดด้วยล่ะ!”
เหล่าเฝิงโอนเงิน 10,000,000 ให้หลงเชียน
“อาจารย์เฝิง มันมากเกินไปหรือเปล่าคะ”
“ไม่มากไม่มาก เธอคิดว่าโสมเป็นผักกาดขาวหรือไง เตรียมเสร็จแล้วเรียกเสี่ยวหูมารับนะ! ฉันจะไปเก็บวัตถุดิบตัวอื่นต่อ!”
หลงเชียนต้มผักกาดเขียวเซี่ยงไฮ้ไปพลางเสกโสมไปพลางอย่างไร้ความกดดัน ผักดองเค็มของนางผ่านการตากสามแดดนึ่งสามหน เมื่อได้วิธีการที่อาจารย์สอน ขั้นตอนการตากและนึ่งจึงลดเวลาลงไปได้มาก เพียงไม่นานผักแห้งก็แห้งได้ระดับ สีเปลี่ยนเป็นสีน้ำตาลเข้ม นางเคี่ยวน้ำซุปข้าวต้มขึ้นมาหม้อหนึ่ง แล้วนำน้ำซุปข้าวต้มใส่ลงในผักแห้งคลุกเคล้าให้เข้ากัน อีกประเด็นก็สามารถนำไปตากแดดครั้งสุดท้ายได้แล้ว
เหล่าปี้เงยหน้าขึ้น
“ไม่เลว ใช้น้ำซุปข้าวต้มเพิ่มความเหนียวนุ่มและความกรุบกรอบให้ผักดองเค็ม”