กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หลายคนช่วยกันทำแป้งที่เหลือเป็นมาการองอย่างมีความสุข หลงเชียนจัดใส่กล่อง กล่องละสิบสองชิ้น ได้เต็ม ๆ กว่าหนึ่งร้อยกล่อง แม้แต่เสี่ยวถ่ายังกินจนเอียน ตอนหยิบมาการองแค่อยากจับมันใส่กล่อง ไม่คิดจะชิมเลยสักคำ!
เพราะหลงเชียนใส่น้ำตาลไปเยอะมาก มันหวานตัดขาหวานเจี๊ยบจริง ๆ!
หลงเชียนไปห้องรักษาความปลอดภัยก่อน นำมาการองไปมอบให้พวกพี่เสี่ยวหลงคนละกล่อง พวกมู่โถวและเหล่าพี่น้องดีใจจนแทบคลั่ง พวกเขารู้อยู่แล้วว่าศิษย์น้องหญิงเล็กไม่มีทางลืมพวกเขา!
“เสี่ยวจูอยู่อาศัยที่บ้านพี่เฝิง ฝากนำส่วนของเขาไปให้เขาด้วยเลยแล้วกัน”
“อ้อ ได้เลย ขนมนี้หวานมาก อย่าลืมดื่มน้ำเยอะ ๆ นะ”
“รับทราบ!”
พอหลงเชียนเดินออกไป ทุกคนก็รีบถือกล่องมาถ่ายรูปโพสต์ท่า หยิบมาการองสีชมพูละมุนขึ้นมาถ่ายสารพัดมุม หวานไม่หวานไม่สำคัญ แค่ดึงดูดใจสาว ๆ ได้ก็พอ!
หลงเชียนไปสวนผักก่อน เสี่ยวชิงยืนกรานไม่ยอมรับมาการองของเธอ เพราะตนเองไม่ได้ช่วยงาน จึงรับของขวัญของเธอไม่ได้
เสี่ยวถ่าหยิบมาการองออกมาชิ้นหนึ่ง
“ขนมอร่อยขนาดนี้ทำไมคุณถึงไม่เอาล่ะ? อร่อยจริง ๆ นะ”