ตอนที่ 146 ช่วยคน

“ดูสิ ปากเล็ก ๆ นี่ยังพูดได้อยู่อีก”

ชายผมแดงบีบปากนางให้เปิดออก แล้วตัดลิ้นของนางออกมา

หัวเราะร่าอย่างมีความสุข

“สีชมพูเสียด้วย”

หลงเชียนรู้สึกหวาดกลัวขณะรับรู้ถึงเลือดที่พุ่งทะลักและความเจ็บปวดจากลิ้นไม่หยุด เหงื่อกาฬไหลซึม นางใช้พลังงานควบคุมเลือดของตัวเอง ลิ้นจึงงอกกลับขึ้นมาใหม่ นางรีบหุบปากแน่น ไม่กล้าพูดอะไรอีก

ชายผู้นั้นบีบคางของนางอีกครั้ง บีบจนกรามของนางเกิดรอยฟกช้ำ

“ร้องไห้ทำไมกัน？”

เขาใช้ลิ้นเลียน้ำตาของนาง หลงเชียนหลับตาลงด้วยความทรมาน

“อาซิง นายทำบ้าอะไร”

นางกล้าปิดตาใส่เขา อาซิงกำลังจะควักดวงตาทั้งสองข้างของนางออก จึงยอมปล่อยมือจากนาง