ตอนที่ 136 แม่น้ำใต้ดิน

เฝิงเสียงเป็นคนหน้านิ่ง ตลอดทางไม่พูดไม่จา เสี่ยวเฟิงจึงรวบรวมความกล้าเอ่ยถาม

“พี่เสียง คุณเคยไปแถวแม่น้ำใต้ดินไหม”

“ไม่เคย”

“อ้อ ไปทางนี้”

ฟ้าค่อย ๆ สว่างขึ้น ทว่ายิ่งเดินไปกลับยิ่งมืดสนิท ทว่าถนนค่อนข้างกว้างขวาง หลงเชียนค้นดูรอบหนึ่งก็ไม่มีอุปกรณ์ให้แสงสว่าง ชั่วขณะนั้นก็นึกไม่ออกว่าจะใช้ความสามารถให้แสงสว่างอย่างไร

“มีตะเกียงไหม”

เปลวเพลิงอัคคีสีขาวกลุ่มเล็ก ๆ ปรากฏขึ้นข้างกายหลงเชียน หลงเชียนพลันตรัสรู้ จริงด้วย! ใช้ไฟได้นี่!

เธอจึงเนรมิตเปลวเพลิงอัคคีสีแดงกลุ่มหนึ่งออกมารำทางด้านหน้า บรรยากาศยิ่งเดินยิ่งชื้น ดินบนพื้นล้วนอ่อนนุ่ม

“ที่นี่มืดจังเลย ชิงเฟิง นายค้นพบที่นี่ได้ยังไง”