ตอนที่ 116 หมาบ้าคลั่ง

หลินเฉินพยายามเรียกสติของตัวเองให้คืนสติ ทั้งยังต้องพาหลงเชียนหลบหลีกการโจมตี หากแต่ไม่ทันระวังหัวไหล่ก็ถูกยิงเข้าอีกดอก หลงเชียนไม่อยากให้ตัวเองเป็นเพียงภาระ จึงหยิบผลคืนดวงจิตยัดใส่ปากของหลินเฉิน คว้าจับลูกศรแล้วดูดซับพลังงานของมันไป แอบรักษาบาดแผลให้เขาอย่างเงียบ ๆ

เธอหยิบธนูขึ้นมา แม้เธอจะไม่รู้วิธีใช้เครื่องมือนี้ แต่สายธนูยังใช้ได้ เธอจึงง้างธนูยิงศรด้วยตัวเอง การซ้อมยิงธนูที่เรียนมาตลอดสามปีในที่สุดก็ได้ใช้งานเสียที!

“พี่เฉิน ปกป้องฉันด้วย”

หลินเฉินเคี้ยวผลคืนดวงจิตจนแตก ความขมขื่นอย่างมหาศาลทำให้เขาคืนสติขึ้นมามาก พลังจิตวิญญาณครอบคลุมด้วยพลังจิตพวกเขาทั้งสองไว้อย่างสมบูรณ์ ก่อนจะพบว่าด้านนอกยังมีชั้นป้องกันอยู่อีกชั้นหนึ่ง ซึ่งเป็นกายพลังงานที่เสี่ยวเชียนรวมพลังจิตขึ้นมา!

“เสี่ยวเชียน อย่าสิ้นเปลืองพลังจิตวิญญาณ!”

“เรื่องแค่นี้ไม่เป็นไร พี่เฉินตั้งใจปกป้องฉันก็พอ”