กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“เสี่ยวซื่อ นายดูสิ นั่นใช่มนุษย์สัตว์ไหม! น่ารักจังเลย! ยังใส่เสื้อฮู้ดสวมหัวด้วยนะ”
เสื้อฮู้ดสีขาวบวกกับหัวกิ้งก่าที่เหมือนกับเขาเปี๊ยบ หลงเชียนกำลังคิดว่าจะตัดชุดแบบนี้ให้เนี่ยนเนี่ยนสักชุดดีไหม
เสี่ยวซื่อ: ...
“นั่นเป็นกิ้งก่าดินที่พบได้ทั่วไป สิ่งที่อยู่บนตัวมันคือคราบที่กำลังผลัดออก เป็นวัสดุกันน้ำที่ดีทีเดียว”
หลงเชียน: ขออภัยด้วย พลันรู้สึกไม่น่ารักขึ้นมาทันทีเลย
สัตว์ในกองหินต่างเชี่ยวชาญการซ่อนตัว หลงเชียนยิ่งเดินไปไกลขึ้นเรื่อย ๆ เฝ้าระวังอย่างระมัดระวัง ไม่พบสัตว์ และก็ไม่ถูกโจมตี
“เสี่ยวซื่อ นายจำทางกลับได้ไหม”
“เธอไม่ได้จำเหรอ”
“...ฉันเป็นพวกหลงทางง่ายน่ะ...”
“ไว้ถึงเวลาจะกลับค่อยว่ากัน”