กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เนี่ยนเนี่ยนรู้สึกไม่ค่อยสบายใจ คนที่นี่ดูเพี้ยน ๆ กันไปหมด จนอดไม่ได้ที่จะคลานเข้าไปในอ้อมกอดของหลงเชียน
ในห้องทำงานมีชายแก่หน้าตาเต็มไปด้วยริ้วรอย ใบหน้าผอมแห้งซูบเซียว เขาลืมตาที่พร่ามัวมานานขึ้น ในความเลือนรางนั้นเมื่อเห็นโทนสีอันคุ้นเคย ก็ลุกขึ้นยืนด้วยความตื่นเต้น!
“เขากลับมาแล้ว!”
เหล่าเหอรีบเข้าไปประคองเขาไว้
“ท่านปู่หลง คุณดูสิว่าใช่เขาไหม!”
ท่านปู่หลงยื่นมือแก่หง่อมแห้งกรอบราวกับฟืนแห้งออกไป ลูบศีรษะของเนี่ยนเนี่ยนอย่างละเอียด เนี่ยนเนี่ยนหวาดกลัวจนซุกเข้าอ้อมกอดของหลงเชียน ตาแก่คนนี้เหมือนศพแห้งเลย!
ชายแก่สั่นเทาขณะแตะเปิดสมองกลแสง วิดีโอฉากหนึ่งถูกฉายออกมา ชายผู้สวมชุดแพนด้ากำลังหัวเราะร่า