กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
สไลม์เด้งไปเด้งมาแต่กินลูกบอลสีเขียวเล็ก ๆ บนหัวไม่ได้ กำลังจะยืดหนวดออกไปจับ
“เหมียว~”
สไลม์เด้งขึ้นไป ลูกแมวตัวหนึ่งลืมตาขึ้นมา ยื่นอุ้งเท้าเล็ก ๆ ออกไปจับลูกบอลสีเขียวเล็ก ๆ
สไลม์เด้งดึ๋ง ลูกแมวก็กระโดดขึ้นมา
ลูกแมวอีกตัวก็ลืมตาขึ้นเช่นกัน ย่อตัวลงส่ายสะโพกเตรียมพร้อมโจมตี
“เหมียว~”
หลงเชียนครุ่นคิดไปมา ความสามารถของตัวเองน่าจะเป็นการแปรสสาร นางวางมือลงบนพื้น นึกถึงสนามหญ้าในใจ พริบตาเดียวสีเขียวขจีก็ปกคลุมพื้นดินจนแผ่ขยายไปทั่วบริเวณผืนทราย
ลมพัดผ่านแผ่วเบา ยอดหญ้าสั่นไหวเบา ๆ หลงเชียนนอนลงบนนั้น ความรู้สึกนี้มันช่างพึงพอใจเหลือเกิน!
ลูกแมวไม่เคยเห็นสีเขียวผืนใหญ่ขนาดนี้มาก่อน จึงลองกระโดดลงมา สไลม์รีบคว้าตัวเจ้าตัวแซบทั้งสองไว้แล้ววางลงบนพื้น