ตอนที่ 74 โหมกระหน่ำดุจทลายไม้ไผ่

อีกด้านหนึ่ง เสี่ยวซื่อปรากฏกายขึ้นในวังดวงดาวชั่วพริบตา เพิ่งเหยียบพื้นก็ถูกทวนนับไม่ถ้วนจ่อหัว พอเห็นชัดว่าผู้มาเป็นใคร เหล่าทหารก็เก็บทวนกลับไป

“องค์ชายลำดับที่สามสิบหก”

บนบัลลังก์มีชายรูปร่างสูงใหญ่นั่งอยู่ สันจมูกโด่งรั้นทอดเงาลงบนใบหน้า

“ลูกรักที่สุดของฉัน นายกลับมาแล้ว”

เสี่ยวซื่อหยิบกระสอบป่านใบหนึ่งออกมาโยนลงบนพื้น ผลมารกลิ้งทะลักออกมาเต็มพื้น

ชายผู้นั้นตวัดสายตาแหลมคมใส่เขา

“สิ่งนี้ ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป มนุษย์ดวงดาวทุกคนจะได้กิน นายขัดขวางไม่ได้หรอก”

“เป็นไปไม่ได้”

ชายผู้นั้นลุกพรวดขึ้นมา เบิกตากว้าง ตำแหน่งที่ขัดหูขัดตาเขามาหลายร้อยปี บัดนี้เติบโตเป็นต้นมารอีกต้นแล้ว! ภายใต้แสงสีเขียวปกคลุม ต้นมารยิ่งเติบโตสูงใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ

“ซือถาน! เกิดอะไรขึ้น!”