ตอนที่ 63 ระบายออก

“ฉันรู้สึกว่ามีอารมณ์พลุ่งพล่านโถมเข้ามา ควบคุมไม่ได้เลยทำยังไงดี ฮือ...”

ควบคุมยากกว่าประจำเดือนซะอีก! พักต่อมานางก็เริ่มเหมือนคนเมา สมองเบลอไปหมด

เสี่ยวซื่อ: “นี่เป็นเรื่องปกติทั้งนั้น แค่ระบายออกมาก็พอแล้ว”

“พวกนายน่ารักกันขนาดนี้ได้ยังไง ฉันชาติที่แล้วทำบุญมาเท่าไหร่กันเนี่ย ฮือ ๆ... ฉันต้องเป็นนางเอกแน่ ๆ... ฮือ...”

เนี่ยนเนี่ยนไม่เข้าใจ ดี ๆ อยู่ทำไมถึงร้องไห้กะทันหันล่ะ? ขนของฉันลูบไม่สบายแล้วเหรอ?

เสี่ยวอีส่งผ้าเช็ดหน้าสะอาด ๆ ก้อนหนึ่งให้นาง หลงเชียนยิ่งร้องไห้หนักกว่าเดิม

“ฮือ ๆ... หุ่นยนต์ยังดีกว่ามนุษย์อีก จะไม่ให้คนเรามีชีวิตอยู่แล้วใช่ไหม!”

เสี่ยวอี: ???

สไลม์ยื่นมือแมวน้ำออกมาตบหลังนางเบา ๆ ถูกหลงเชียนใช้มือข้างหนึ่งจับไว้ แล้วหยุดร้องไห้ทันที