กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
พอรู้ว่าหลงเชียนมา ฟ่าเหย่ก็รีบวางงานในมือแล้วตรงมาที่ห้องผู้ป่วยเพื่อดักเจอเธอโดยเฉพาะ
“ไฮ สาวน้อย ยังจำฉันได้ไหม”
“สวัสดี หมอ”
ฟ่าเหย่กระพริบตา ปริบ ๆ ทำไมเธอนิ่งขนาดนี้ ไม่มีปฏิกิริยาตอบรับเลยล่ะ
“หมอ คุณมีขี้ตาติดอยู่น่ะ”
ฟ่าเหย่แทบล้มตึง รีบยกมือเช็ดตาตัวเองทันที
“เธอไม่อยากรู้จักฉันเหรอ ไม่อยากสนใจฉันหน่อยเหรอ”
“คุณมีธุระอะไรหรือเปล่า”
“ไม่มีอะไร”
ฟ่าเหย่หันไปหาคาไซเอ่อร์ ดวงตาบุปผาท้อเรียวยาวกระพริบ ปริบ ๆ