กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หนานซั่วถึงกับหยุดหายใจ จากนั้นมือก็สั่นระริก
“ปลูก... ปลูก... ปลูก...”
หมี่ลาหลานรีบวิ่งไปยกกระถางต้นไม้ของตัวเองที่ห้องทำงาน ดึงดอกนาร์ซิสซัสประดิษฐ์ด้านบนออก
“ปลูกตรงนี้ได้ไหม”
“ได้สิ”
หลงเชียนแกล้งทำเป็นหยิบมะเขือเทศออกมา เสี่ยวซื่อรับไปกินอย่างมีความสุขเสียงดังกรุบกรอบ รสเปรี้ยวหวานของมะเขือเทศเข้มข้นอย่างยิ่ง คนรอบข้างต่างกลั้นหายใจ นี่น่ะหรือมะเขือเทศ ไม่เหมือนกับมะเขือเทศที่พวกเราวิจัยเลยสักนิด!
หมี่ลาหลานยื่นมือไปรองรับน้ำและเมล็ดมะเขือเทศที่หยดลงมาด้วยความเสียดาย คุณพระช่วย สีสันสดใส รูปทรงคล้ายโคมไฟ อุดมด้วยสารอาหาร เปรี้ยวหวานกลมกล่อม นี่สิถึงจะเป็นมะเขือเทศตามที่บรรยายไว้ในหนังสือ! พืชพรรณช่างน่าอัศจรรย์ยิ่งกว่าที่ตัวเองจินตนาการไว้เสียอีก!