เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“งดงามเหลือเกิน…”
เสี่ยวซื่อมองจนตะลึงงัน ความจริงเขาคิดมาตลอดว่าหลงเชียนมีความสามารถในการสร้างสรรค์พืชพรรณที่ค่อนข้างพิเศษ ส่วนเรื่องที่ว่ามองเห็นอดีตได้ล้วนเป็นเรื่องคุยโต นางน่าจะได้คัมภีร์โบราณสูตรอาหารอะไรมามากกว่า ไม่คิดเลยว่านางจะมองเห็นโลกในอดีตได้จริง ๆ!
สิ่งปลูกสร้างนี้ ต้นไม้นี้ ดอกไม้นี้ ยอดเยี่ยมเหลือเกิน มหัศจรรย์และงดงามยิ่งกว่าสถานที่ใด ๆ ที่เขาเคยไปมาในอดีต ต้นไม้! ต้นไม้ที่สูงที่สุดต้นนั้น! เขาอดไม่ได้ที่จะบินขึ้นไปด้านบน ต้นไม้สูงขนาดนั้น หากได้อาศัยอยู่ข้างบน คงทำเอาชาวดาวเขียวอิจฉาจนตาฮ้อนแน่!
ทันทีที่เสี่ยวซื่อแตะโดนยอดไม้ มิติทั้งมวลก็เริ่มสั่นสะเทือนและพร่ามัว
“หือ? เกิดอะไรขึ้น?”
“รีบบันทึกเร็ว!”
หลงเชียนกดบันทึก ให้ตายสิ ต้องจ่ายถึง 12,000 เหรียญดวงดาว!
“แพงเกินไปแล้วมั้ง!”