ตอนที่ 8 สตรีมเมอร์อาหาร?

จู่ ๆ เธอก็สังเกตเห็นว่าดูเหมือนจะมีอะไรบางอย่างอยู่กลางทะเลสาบเล็ก เธอหรี่ตาลง หากมองไม่ผิด มันต้องเป็นสีเขียวอย่างแน่นอน เว้นเสียแต่ว่าเธอจะบินได้ ซึ่งเห็นได้ชัดว่าด้วยฝีมือกาก ๆ ของเธอ ไม่มีทางไปถึงกลางทะเลสาบได้เลย เธอจึงหลับตาลง แล้วกลับเข้าสู่แคปซูลโฮโลแกรม

เสี่ยวซื่อมองไผ่สีเขียวมรกตต้นนั้นจนน้ำลายแทบไหล กลิ่นหอมสดชื่นขนาดนี้ ต้องอร่อยมากแน่ ๆ พอเห็นหลงเชียนตื่นขึ้นมา เขาก็จ้องมองเธอด้วยดวงตาเบิกกว้างกลมโต

“อันนี้ ดูเหมือนจะไม่ใช่ของอร่อยหรือเปล่า มันแข็งมากเลยนะ”

“ฉันกินได้ ฉันกินได้!”

“ไม่น่าได้มั้ง ถ้าฟันหักขึ้นมาจะทำยังไง”

เพื่อพิสูจน์ตัวเอง เสี่ยวซื่อจึงโถมตัวเข้าใส่ต้นไผ่แล้วแทะจนเกิดรอยแผลดังกร๊อบ ๆ คนที่ไม่รู้นึกว่าเขากำลังแทะคุกกี้กรอบ ๆ อยู่เสียอีก!