กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ภายในห้อง เมื่อเห็นท่าทางกระหายใคร่ของหลี่เปิ่นเซิน ฮูหยินสิงในยามนี้เห็นว่าจังหวะเหมาะแล้ว จึงรีบยกสุราหนึ่งถ้วยยื่นไปตรงหน้าหลี่เปิ่นเซิน เอ่ยเสียงอ่อนหวานน่าทะนุถนอมว่า “ท่านแม่ทัพ โปรดดื่มสุราถ้วยสุดท้ายนี้ให้หมด หม่อมฉันจะไปเป็นเพื่อนท่านแม่ทัพบนเตียง…ร่วมคืนอันแสนหวานกัน”
“ดี ๆ ๆ” หลี่เปิ่นเซินไม่คิดเลยสักนิด คว้าชิงไปทันทีซึ่งถ้วยสุรา เงยหน้าดื่มจนหมดในอึกเดียว
ขณะที่เขาลำพองใจเพราะสมปรารถนาและเงยหน้าดื่มสุรา ฮูหยินสิงก็ถอยหลังไปหนึ่งก้าวอย่างรวดเร็ว ยื่นมือคว้าถ้วยกระเบื้องบนโต๊ะอย่างว่องไวราวสายฟ้า แล้วออกแรงสุดกำลังขว้างไปที่ภาพทิวทัศน์ที่แขวนอยู่ตรงมุมตะวันตกเฉียงเหนือ!
“กึก!”