กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
สวีโจว เรือนชั้นในของจวนแม่ทัพใหญ่
หลี่เปิ่นเซินยิ่งพูดก็ยิ่งเข้ามาใกล้ กลิ่นสุราจากปากของเขาแทบจะพ่นใส่หน้าฮูหยินสิง “ตอนที่พี่ใหญ่ยังอยู่ ผู้ที่เขาไว้ใจที่สุดก็คือหลานชายอย่างข้า! เขาจากไปแล้ว เช่นนี้หลานชายอย่างข้าก็ย่อมต้องแทนเขา…ดูแลเด็กกำพร้ากับมารดาหม้ายอย่างพวกเจ้าให้ดี ๆ!” เขาเน้นคำว่า “ดูแล” สองคำนั้นอย่างจงใจ น้ำเสียงลวนลามหยอกล้อนั้นชัดเจนจนไม่อาจปิดบัง