กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ลึกเข้าไปในโถงใหญ่ของจวนเหยี่ยนเซิ่งกง กลิ่นกำยานจันทน์ลอยอวล เปลวเทียนที่จุดไว้ไหววูบอย่างไม่มั่นคงท่ามกลางลมที่พัดผ่านโถง
ข่งอิ่นจื้อยืนสงบเสงี่ยมอยู่ใต้บันได มือประสานไว้เบื้องหน้า สวมหมวกขุนนางอย่างเรียบร้อย เสื้อคลุมจัดแต่งอย่างเป็นระเบียบ เปลือกตาที่หลุบต่ำปิดบังอารมณ์ทั้งหมดไว้ มีเพียงแนวกรามที่ขบเกร็งเท่านั้นเผยให้เห็นความปั่นป่วนในใจ
“ข่งชิง หากเราจำไม่ผิด ตอนนี้ตำแหน่งของเจ้าในราชวงศ์หมิงคือมหาราชครูฝ่ายบูรพาของรัชทายาท เป็นขุนนางขั้นหนึ่งชั้นเอกใช่หรือไม่?” จักรพรรดิฉงเจินทอดพระเนตรข่งอิ่นจื้อที่ยืนอยู่ใต้บันได ก่อนตรัสถามอย่างช้า ๆ
“พ่ะย่ะค่ะ กระหม่อมได้รับพระมหากรุณาธิคุณจากฝ่าบาท จึงมีเกียรติได้ดำรงตำแหน่งนี้!” ข่งอิ่นจื้อรีบก้มคำนับกราบทูล