กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ในห้อง เมื่อเห็นรอยยิ้มประหลาดของจักรพรรดิฉงเจิน หลี่เซียงจวินไม่รู้ว่านึกถึงสิ่งใด หน้าของนางแดงก่ำด้วยความเขินอาย ปากก็เอ่ยเสียงอ้อนงอนไม่หยุด
หลังทั้งสองหยอกล้อกันครู่หนึ่ง หลี่เซียงจวินก็อดอยากรู้ไม่ได้ จึงทูลถามจักรพรรดิฉงเจินว่า “ฝ่าบาท หม่อมฉันกล้าทูลถาม อยากรู้ว่าเหตุใดฝ่าบาทจึงทรงคิดให้หม่อมฉันรับผิดชอบหนังสือพิมพ์ฉบับย่อยซึ่งราชสำนักต้าหมิงของเราสั่งห้ามไว้อย่างชัดแจ้งเช่นนี้?”
จักรพรรดิฉงเจินโอบนางงามไว้ สูดกลิ่นหอมอ่อนๆ ที่แผ่จากกายนางเบาๆ สายตาทอดไกล ตรัสว่า “เซียงจวิน เจ้ายังจำภาพที่หน้าประตูสำนักไท่ฉาง ตอนที่พวกเราอยู่เมืองหนานจิงและหร่วนต้าฉิงเพิ่งให้พวกเจ้าซ้อมอุปรากรจีน กวงซ่ง ออกมาได้หรือไม่?”