กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หร่วนต้าฉิงในห้องมีสีหน้าประหลาดขึ้นมาทันที เอ่ยกับจักรพรรดิฉงเจินว่า “ฝ่าบาทวางพระทัยเถิด กระหม่อมกลับไปแล้วจะลงมือเขียนทันที ภายในสามวันจะเขียนนิยายสักเรื่องที่ทำให้ฝ่าบาททั้งกายและใจผ่อนคลายได้แน่นอน”
“อืม!” เมื่อเห็นหร่วนต้าฉิง “เข้าใจ” ความหมายของตน จักรพรรดิฉงเจินพยักพระพักตร์อย่างพอพระทัย แล้วตรัสชมว่า “หร่วนเอย สมกับเป็นปรมาจารย์ด้านงิ้วจริง ๆ เพียงสามวันก็เขียนได้แล้วหรือ”
“พ่ะย่ะค่ะ กระหม่อมไม่กล้าปิดบังฝ่าบาท เรื่องสั้นเล็ก ๆ เช่นนี้ สามวันก็เพียงพอสำหรับกระหม่อมแล้ว!” หร่วนต้าฉิงรับปากอย่างมั่นใจ
“ถ้าอย่างนั้นก็ดี!” จักรพรรดิฉงเจินโบกพระหัตถ์กว้าง ตรัสว่า “เช่นนั้นหร่วนก็ลงไปจัดการธุระเถิด เขียนเสร็จแล้วนำขึ้นมาถวายเรา เราจะรอฟังข่าวดีจากเจ้า”