กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ที่ว่าการกรมกลาโหม ในห้องโถงใหญ่
มองดูตัวเลขแต่ละตัวที่เขียนอยู่บนกระดาษขาว สื่อเข่อฝ่าจ้องตัวเลขเหล่านี้ ตกอยู่ในภวังค์เงียบงัน
แววตาของเฉินจื่อหลงหมองลงเล็กน้อย แต่แล้วเขาก็นึกอะไรได้ จึงเงยหน้าขึ้น โต้แย้งว่า “หากเป็นจริงดังที่ท่านเสนาบดีสูงสุดกล่าวว่าแดนดินของต้าหมิงของเราตกไป และการคลังและภาษีหายไปถึง 7 ส่วนใน 10 แล้ว สิ่งที่กระหม่อมเห็นก็คือ บรรดาคหบดีและพ่อค้าในซงเจียง หยางโจว ซูโจว และเจียงหนานของต้าหมิงของเรา ยังคงมั่งคั่งพอมีพอกิน ราษฎรในภาคประชาชนก็ยังมีเงินทองค่อนข้างคล่องมือ ดูเหมือนว่าจะ... ขัด... กับสิ่งที่ท่านเสนาบดีสูงสุดกล่าวอยู่บ้างกระมัง!”
เมื่อพูดถึงตอนท้าย แม้แต่เฉินจื่อหลงเองก็เริ่มเสียงเบาและลังเล เพราะใจไม่มั่น