กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ในห้อง น้ำเสียงของหลี่เซียงจวินเศร้าสร้อย รำพันเล่าประสบการณ์อันเศร้าโศกก่อนหน้านี้ของนาง
พูดไปพูดมา ในที่สุด หลี่เซียงจวินราวกับนึกอะไรบางอย่างได้อีกครั้ง น้ำเสียงของนางค่อย ๆ เปลี่ยนจากเศร้าสร้อยเป็นเด็ดเดี่ยว แล้วเอ่ยขึ้นอย่างหนักแน่นว่า “เพราะเช่นนี้ หม่อมฉันจึงกลับมาที่สำนักไท่ฉางอีกครั้ง ตลอดเส้นทางเคลื่อนทัพขึ้นเหนือครั้งนี้ ไม่ว่าจะที่จวนอิ้งเทียนหรือมณฑลซานตง เมื่อหม่อมฉันขึ้นเวทีแสดงเรื่องกวงซ่ง สายตาที่ราษฎรใต้เวทีมองมาด้วยความรักใคร่จริงใจ ทำให้หม่อมฉันรู้สึกเป็นครั้งแรกว่า ตนไม่ใช่นักขับร้องต่ำต้อยอีกต่อไป หากแต่เป็นคนจริง ๆ ที่เสมอภาคกับพวกเขา”