กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“อะไรนะ!”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น ผู้บัญชาการทัพแมนจูสามนายที่อยู่บนหลังม้าอาการง่วงหลับก็หายวับไปหมด พวกเขาเหลือบมองกันและกันอย่างไม่อยากเชื่อ ต่างเห็นแววสิ้นหวังในดวงตาของกันและกันราวกับกำลังพูดว่า “ชีวิตข้าจบแล้ว!”
กองทัพที่ปรากฏขึ้น ณ ที่นี้ในยามนี้ ไม่มีทางเป็นกำลังเสริมที่พวกทัพแมนจูส่งมาได้ ต้องเป็นกองทัพต้าหมิงแน่นอน
เจว๋หลัวปาฮานามองดวงอาทิตย์ยามอัสดงที่ลับขอบฟ้าไปแล้วในยามนี้ แม้ดวงอาทิตย์จะลับลงแล้ว แต่ยังมีแสงเรืองรองส่องเหลืออยู่ อีกครึ่งชั่วยามฟ้าจึงจะมืดสนิท พวกเขาจึงจะพอมีโอกาสอาศัยความมืดหนีออกจากการล้อมของกองทัพหมิงชุดนี้ได้!