เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
แม่น้ำฉินหวย บนเรือลำเล็กที่ดูไม่เด่นตา
โหวฟางอวี้ที่รับกระดาษต้นฉบับมา ตอนแรกพลิกดูอุปรากรจีนนี้อย่างไม่ใส่ใจ แต่ยิ่งอ่านไป เขาก็ถูกอุปรากรจีนที่หร่วนต้าฉิงสร้างสรรค์ขึ้นนั้นดึงดูดเอาไว้ จิตใจทั้งดวงจมดิ่งอยู่ในบทอุปรากรจีนที่อีกฝ่ายประพันธ์ขึ้นจนถอนตัวไม่ออก!
ครึ่งชั่วยามให้หลัง โหวฟางอวี้จึงเงยหน้าขึ้นด้วยแววตาเลื่อมใส คารวะมือต่อหร่วนต้าฉิงว่า "ได้ยินมานานแล้วว่าท่านสือเฉาเป็นปรมาจารย์ด้านงิ้ว วันนี้ได้เห็นกับตา ก็สมกับชื่อจริง ๆ!"
"ไม่กล้า ไม่กล้าดอก คุณชายโหวยกย่องเกินไปแล้ว!" หร่วนต้าฉิงคารวะมือตอบ
"ท่านสือเฉาช่างถ่อมตัวนัก ประเดี๋ยวผู้น้อยจะเชิญท่านไปที่หอเหมยเซียง เลี้ยงตอบแทนท่านสักหน่อย พร้อมส่งคนนำค่าจ้างเขียนมาส่งให้ด้วย!" ยามนี้โหวฟางอวี้เก็บแววเลื่อมใสในดวงตากลับจนหมดสิ้น เอ่ยกับหร่วนต้าฉิงด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย