กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมืองเฟิ่งหยาง หน้าประตูที่ว่าการจวนผู้ว่าการทหาร
“แม่ทัพใหญ่หลิว ทหารองครักษ์ 500 นายนี้เกรงว่าจะเข้าจวนผู้ว่าการทหารได้ไม่ทั้งหมด ท่านหม่าได้มีคำสั่งว่าจัดเตรียมอาหารและเหล้าไว้ให้พี่น้องเหล่านี้แล้ว ให้พวกเขาตามเสมียนขุนนางไปพักผ่อนด้านข้างได้ เรา 2 คนเข้าไปหารือในจวนก็พอ” หวงเต๋อกงจ้องหลิวเจ๋อชิงเขม็งแล้วเอ่ยขึ้น
ได้ยินเช่นนั้น หลิวเจ๋อชิงกลอกตา ครุ่นคิดในใจ แม้การจัดแบบนี้ไม่ถือว่าไม่เหมาะสม สิ่งที่พวกเขาสมคบกันแต่เดิมก็เป็นเรื่องมืดมนที่ไม่อาจเปิดเผย ผู้รู้ยิ่งน้อยยิ่งดี อีกทั้งหม่า ซื่ออิงก็เป็นผู้บังคับบัญชาสูงสุดแต่ในนามของหลายกองทัพหัวเมืองของพวกเขา การที่ตนนำทหารองครักษ์ 500 นายกรูเข้าไปในจวนผู้ว่าการทหารพร้อมกันก็พูดไม่เข้าท่าจริง ๆ