กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมื่อตั้งสติได้ จูอวี้เจี้ยนในห้องยังคงเอ่ยด้วยเสียงต่ำ เค้นความโศกเศร้าไว้ “เช่นนี้เอง เมื่อปู่ของข้าชรามากแล้วและเจ็บป่วยเรื้อรัง เมื่อเห็นว่าพ่อลูกสองคนของเรากำลังจะพ้นจากความทุกข์ทรมาน เขากลับสั่งการให้ไอ้สารเลวสองตัวที่เกิดจากอนุภรรยา เพื่อให้ได้ตำแหน่งเจ้าแคว้นของซื่อจื่อแห่งอ๋องถัง พวกมันถึงกับคลุ้มคลั่งวางยาพิษในอาหารของพ่อข้า พ่อข้าจึงถูกลอบวางยาพิษโดยพวกมันในหน่วยเฉิงเฟิ่งเช่นนี้!”
เมื่อพูดถึงตรงนี้ ดวงตาของจูอวี้เจี้ยนลุกโชนด้วยเปลวไฟแห่งความโกรธสองก้อน เขาเอ่ยอย่างเกรี้ยวกราด “หลังพ่อข้าตาย ปู่ของข้า จูซั่วหวง กลับไม่เศร้าโศกให้พ่อข้าแม้เพียงครู่เดียว รีบร้อนอยากสถาปนาจูชี่สว่างที่เกิดจากอนุภรรยาเป็นซื่อจื่อ!”