กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ในห้อง จักรพรรดิฉงเจินเรียกหลี่เซิ่งไว้แล้วเสริมอีกประโยคหนึ่งว่า
“อ้อ เอาศพของหลิวเหลียงจั่วลงไปด้วย! ขุดหลุมในจวนแล้วฝังเสียเลย!”
เมื่อเห็นทหารไม่กี่นายเข้ามาหามศพของหลิวเหลียงจั่วในห้องออกไป กลิ่นคาวเลือดในห้องก็ดูจะไม่หนักเท่าเดิม
“เอาละ ในที่สุดก็สงบสักที!” จักรพรรดิฉงเจินผ่อนลมหายใจออกเล็กน้อย เอ่ยพร้อมรอยยิ้ม
จากนั้นเขาก็หันสายตากลับไปยังเกาเจี๋ย เอ่ยขึ้น “ท่านเกา เจ้ามีความชอบนะ!”
“อ๊ะ? เอ่อ… กระหม่อมได้รับความเมตตาจากฝ่าบาท กระหม่อมเกรงกลัวพ่ะย่ะค่ะ!” เกาเจี๋ยมีสีหน้าว่างเปล่า ไม่รู้ว่าจักรพรรดิฉงเจินหมายความว่าอย่างไร แต่ด้วยสัญชาตญาณ เขาก็ยังลุกขึ้นเอ่ยคำขอบพระคุณ