กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
พูดมาถึงตรงนี้ อ๋องฝูจูโหยวซงในห้องก็โมโหจนหน้าเปลี่ยนกระโดดลุกขึ้นยืนพรวด พลางคำรามใส่หลูจิ่วเต๋อว่า “แล้วเจ้าจะให้ทำอย่างไร ในเมื่อตอนนี้ข้ายังไม่ได้นั่งลงบนตำแหน่งนั้นเลย ของดีที่มีในมือจะแบ่งให้ไอ้พวกแม่ทัพเหล่านี้ได้ไม่มากนัก หรือจะให้ข้าไปขายข้าวของหมดบ้านเพื่อหาเงินมาให้ไอ้ทหารพวกนี้!”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น หม่า ซื่ออิงและหลูจิ่วเต๋อในห้องก็พากันเงียบไป ทั้งสองต่างขมวดคิ้วครุ่นคิดหาหนทางอย่างหนัก
หลูจิ่วเต๋อและหม่า ซื่ออิงยังคงคิดเรื่องการสนับสนุนอ๋องฝูขึ้นครองราชย์ง่ายเกินไป พวกเขาคิดว่าเพียงสัญญาให้บรรดาศักดิ์ปั๋วหรือโหวแก่แม่ทัพใหญ่ของกองทัพประจำเมืองเหล่านี้ แม่ทัพใหญ่เหล่านั้นก็จะยินดีสนับสนุนอ๋องฝูจูโหยวซงขึ้นเป็นจักรพรรดิ