กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ฝ่าบาท ฝ่าบาท!”
ภายในกระโจมบัญชาการ เมื่อเห็นจักรพรรดิฉงเจินที่จู่ ๆ ก็ตกอยู่ในอาการเหม่อลอย แววพระเนตรเหม่อลอย หวงเต๋อกงอดไม่ได้ที่จะเรียกพระองค์เบา ๆ อย่างกังวล
“แน่นอนว่าตอนนั้นข้าลงมือไม่ควบคุมแรง คราวนี้ทำร้ายฝ่าบาทจนเสียหายแล้ว! ทำอย่างไรดี? ควรเรียกหมอในกองทัพมาตรวจพระองค์หรือไม่?” หวงเต๋อกงผู้ไม่รู้ต้นสายปลายเหตุถูมือไปมาอย่างตึงเครียด พลางคิดในใจ
“อ้า! อ้อ อ้อ อุ่ยฉือ... เอ่อ... ท่านหวงผู้เป็นที่รัก กล่าวได้ถูกต้องที่สุด! ไม่คิดว่าท่านจะมีปัญญาล้ำเลิศเช่นนี้ ช่างทำให้เราชื่นใจนัก! ฮ่า ๆ...” จักรพรรดิฉงเจินตกใจเล็กน้อย จากนั้นหัวเราะเสียงดัง พลางลูบฝ่ามือทั้งสองเบา ๆ อย่างชอบใจ แล้วตรัสชื่นชม