เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ภายในที่ว่าการเมืองไท่หยวน หลี่จื้อเฉิงอดไม่ได้ที่จะคำรามอยู่ในใจ:
"เดิมทีข้ามีเงินแท่งถึงเจ็ดสิบล้านกว่าตำลึงเชียวนะ!"
หลี่จื้อเฉิงราวกับยาจกที่จนมาหลายสิบปี อยู่ ๆ ก็เก็บได้ภูเขาทองคำลูกหนึ่ง จึงดีใจจนแทบคลั่ง ทั้งชีวิตนี้ ชาติก่อน และชาติก่อนหน้านั้น แม้รวมกันสักสิบชาติก็ไม่เคยเห็นเงินมากขนาดนี้!
ใครจะไปคิดว่าเพียงหนึ่งสองเดือนสั้น ๆ ก็ถูกทหารราชวงศ์หมิงและกองธงแปดกองแมนจูผลัดกันปล้นสะดม แย่งชิงเงินแท่งกว่าสามสิบล้านตำลึงไปจากมือเขาได้อย่างหน้าด้าน ๆ เช่นนี้ ผู้นำกองทัพกบฏผู้ลี้ภัยผู้นี้จะไม่เจ็บแค้นจนแทบขาดใจได้อย่างไร?
ดังนั้นหลี่จื้อเฉิงในยามนี้จึงราวกับเจ้าที่ดินบ้านนอก เขาอยากกลับไปยังบ้านเกิดของตนที่ส่านซีเพียงเท่านั้น เอาทองและเงินเหล่านี้ไปเก็บไว้ในห้องใต้ดินหลังบ้านของตน มองดูมันทุกวัน เช่นนั้นจึงจะทำให้ใจของเขาสงบลงได้!