เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ภายในที่ประทับชั่วคราวของอ๋องฝู จูโหยวซง ในเมืองหวยอัน
เมื่อองค์ชายอ๋องฝูได้ทราบข่าวร้ายนี้อย่างกะทันหัน ก็ตกใจลนลานขึ้นมาทันที เนื้ออ้วนบนใบหน้าของเขาสั่นสะท้านอย่างรุนแรงหลายครั้ง จากนั้นราวกับคิดอะไรได้ จึงถามหลูจิ่วเต๋ออย่างไม่แน่ใจว่า
"เช่นนั้น... เช่นนั้นก็หมายความว่า บัดนี้ราชสำนักต้าหมิงของเรากลายเป็นมังกรไร้หัวแล้วหรือ?"
"พ่ะย่ะค่ะ! และนี่ก็เป็นเหตุผลที่คืนนี้บ่าวรับใช้จึงมาคารวะองค์ชาย!" หลูจิ่วเต๋อมีสีหน้าลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก็ยังกัดฟันเอ่ยประโยคนี้ออกมา
"โอ้? เกิดเรื่องใหญ่เช่นนี้ เหตุใดเจ้าจึงมาหาตัวข้า?" อ๋องฝู จูโหยวซงสังเกตท่าทีของหลูจิ่วเต๋อ ก็ตระหนักถึงบางสิ่ง ราวกับยืนยันความคิดบางอย่างในส่วนลึกที่ตนไม่กล้าฝันถึง ดวงตาค่อย ๆ สว่างขึ้น เขาจึงนั่งตัวตรง