กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ในห้อง หลิ่วหรูซื่อรับคำด้วยเสียงนุ่มนวล ไม่นานนางก็ชงชาถ้วยหนึ่งด้วยมือตนเอง นำมาวางข้างมือสื่อเข่อฝ่า แล้วค้อมคำนับอย่างงดงามก่อนถอยออกไป
สายตาของเฉียนเชียนอี้ยังคงตามหลังแผ่นหลังอ้อนแอ้นของหลิ่วหรูซื่อไปจนลับ ครานั้นจึงหันหน้ากลับมาถามสื่อเข่อฝ่าว่า “เซี่ยนจือมาคราวนี้ ไม่ทราบว่ามีธุระใดหรือ?”
สื่อเข่อฝ่าชะงักครู่หนึ่ง ก่อนจะเล่าเสียงเบาโดยย่อถึงใจความสำคัญที่หม่า ซื่ออิงเพิ่งบอกเขาเมื่อครู่ที่จวนของตน
“……ดังนั้นศิษย์จึงรีบรุดมาเยี่ยมท่านมู่ไจโดยไม่หยุดพัก ไม่ทราบว่าอาจารย์มีกลยุทธ์อันใด ขอโปรดชี้แนะ!” สื่อเข่อฝ่าถอนหายใจยาว สายตาจับจ้องเฉียนเชียนอี้อย่างขอร้อง
ขณะนั้นดวงตาของเฉียนเชียนอี้สั่นสะเทือน ภายในใจราวคลื่นมหาสมุทรที่ปั่นป่วนจนมิอาจสงบ