กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
แสงจันทร์กระจ่างดั่งสายน้ำ สาดส่องลงมา ห่มผืนแผ่นดินไว้ด้วยผ้าคลุมสีเงิน ยิ่งมีเสียงลมหวนคำราม ยิ่งทำให้วัดร้างกลางที่ราบโล่งแห่งนี้แฝงไว้ซึ่งกลิ่นอายเร้นลับ
ยามนี้ฉงเจินเองก็พลิกกายลงจากม้า ก้าวเข้ามาข้างหน้า หวังเต๋อฮว่าวิ่งเข้ามา รายงานอย่างตื่นเต้นว่า “ฝ่าบาทบุญวาสนาสูงส่ง คือที่นี่พ่ะย่ะค่ะ ขอเพียงย้ายเทวรูปองค์นี้ออกไป ข้างใต้มีห้องใต้ดินอยู่แห่งหนึ่ง ในนั้นเก็บข้าวไว้ไม่น้อย พอให้ฝ่าบาทได้อิ่มท้องสักมื้อหนึ่งพ่ะย่ะค่ะ”
พูดจบ เขาก็กระตือรือร้นพาองครักษ์เสื้อแพรหลายนายย้ายเทวรูปอันหนักอึ้งออกไป ปาดดินที่ทับถมบนพื้นออก ก็ปรากฏแผ่นไม้กระดานที่ซ่อนไว้