กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
อู๋ซานกุ้ยบนกำแพงเมืองซุ่นอี้ใจร้อนดั่งไฟเผา ต่อหน้าบรรดานายทัพราวกับมดบนกระทะร้อน
“ยื้อ! ยื้อได้นานเท่าไรก็ยื้อไปนานเท่านั้น!” อู๋ซานกุ้ยกำหมัดกระแทกฝ่ามือ ตัดสินใจเด็ดขาด
เขาพึมพำกับตัวเองว่า “สักวันหนึ่ง พวกเขาจะต้องพบว่าสิ่งที่เราพูดเป็นความจริง ขอยื้อช่วงสองสามวันนี้ไปก่อน!”
“น้องฟาง เจ้ารีบออกจากเมืองไปบอกพวกเขาว้าข้ายินดีจะยอมจำนน แต่เรื่องผลตอบแทนหลังยอมจำนน เจ้าจงไปเจรจากับพวกเขา จำไว้ ไม่ใช่ยอมจำนนจริง สิ่งสำคัญคือยื้อเวลาไว้!” อู๋ซานกุ้ยเอ่ยอย่างร้อนใจ
“พี่ใหญ่วางใจได้ ข้าจะจัดการเรื่องนี้ให้เรียบร้อย!” ฟางกวงเฉินพยักหน้าอย่างแรง ก้าวเร็วลงจากหอรบบนกำแพงเมือง