กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ตุบ” ถังทงได้ยินดังนั้นก็ทรุดเข่าลงกับพื้น มือทั้งสองสั่นเทาขณะกล่าวเสียงดังว่า “ขุนนางผู้มีความผิดเซี่ยปี้ในพระกรุณาของฝ่าบาท!”
“พอแล้ว พวกท่านล้วนเป็นขุนนางผู้ภักดีและแม่ทัพผู้เก่งกาจแห่งต้าหมิง ติ้งซีป๋อ เจ้ายินดีติดตามเราไปทางตะวันตก เพื่อบุกกลับเมืองหลวงหรือไม่?” ฉงเจินลุกขึ้น โน้มตัวประคองเขาให้ยืนขึ้น แววตาเปล่งประกาย
“กระหม่อมยินดีฝ่ากองไฟลุยน้ำเดือดเพื่อฝ่าบาท ไม่ว่าอย่างไรก็จะไม่ปฏิเสธ!”
ยามนี้ในใจถังทงราวกับมีกองไฟลุกโชน แผดเผาจนร่างของเขาสั่นเทาเล็กน้อย
“กราบทูลฝ่าบาท ขันทีหวังกลับมาแล้วพ่ะย่ะค่ะ!”
“โอ้! เขากลับมาได้อย่างปลอดภัย ดูท่าอู๋ซานกุ้ยยังไม่ได้ติดต่อกับกบฏฉวงในเวลานี้” ฉงเจินโล่งใจอยู่ในอก ก่อนสั่งว่า “เรียกเขามาพบเราที่นี่!”