กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“เงียบ!”
เสียงวิพากษ์วิจารณ์ของเหล่าทหารรอบด้านไหลเข้าหูฉงเจินไม่ขาดสาย ใบหน้าของเขาก็มืดครึ้มลงในทันที
“ดูท่าแล้ว การทำให้ทหารไม่รู้หนังสือเหล่านี้เข้าใจและปฏิบัติตามสิ่งที่เขียนในตำราพิชัยสงคราม ยังต้องเดินอีกไกลนัก!” เขาครวญในใจ
“ผู้ใดรู้หนังสือ จงออกมาจากแถว!” ฉงเจินตั้งสติ เอ่ยด้วยสีหน้าจริงจัง
ทุกคนมองหน้ากันไปมา จากนั้นก็มีคนเดินออกมากระจัดกระจายราวหลายสิบคน
ทหารเต็ม 3,000 นาย กลับคัดได้ทหารที่รู้หนังสือไม่ถึง 100 คน
จักรพรรดิฉงเจินเกือบยืนไม่อยู่ มันช่างเกินจริงเกินไปหน่อยแล้ว
“พวกเจ้าล้วนรู้หนังสือหรือ?”
“ทูลฝ่าบาท กระหม่อมรู้เพียงเล็กน้อยพ่ะย่ะค่ะ”
ปาจ่งคนหนึ่งค้อมตัวตอบ