ตอนที่ 96: ค่ายพักแรมในบึงน้ำทิศใต้ - อันตรายที่อาจเกิดขึ้น

ตอนที่ 96: ค่ายพักแรมในบึงน้ำทิศใต้ - อันตรายที่อาจเกิดขึ้น

ตึง! ตึง! ตึง!

จ้าวจีเหวี่ยงขวานจามลงไปอย่างสุดแรงเกิด หลังจากง่วนอยู่พักใหญ่ ในที่สุดต้นไม้แคระริมบึงต้นนี้ก็ล้มลง

จ้าวจีดึงเชือกออกมาสองท่อน ส่งท่อนหนึ่งให้ผู้ดูแลเวียร์ซ ไหว้วานให้อีกฝ่ายช่วยรวบกิ่งก้านของต้นไม้แคระเข้าด้วยกันแล้วมัดให้แน่นหนาเพื่อขนกลับไป ส่วนตัวจ้าวจีเองใช้เชือกอีกท่อนผูกเข้ากับลำต้นแล้วลากกลับไปที่ค่าย

แม้ลำต้นจะหนักอึ้ง แต่เนื่องจากพื้นดินริมบึงเปียกลื่น จ้าวจีจึงสามารถลากมันกลับมาได้อย่างไม่ยากเย็นนัก ความเร็วของเขากลับเร็วกว่าฝั่งผู้ดูแลเวียร์ซเสียอีก

เมื่อลากลำต้นไม้แคระกลับมาถึงค่ายแล้ว จ้าวจีก็ใช้ขวานผ่าลำต้นออกเป็นท่อนไม้ขนาดใหญ่หลายท่อน

เขาโยนท่อนไม้เหล่านั้นกองไว้หน้าทางเข้าค่ายอย่างเป็นระเบียบ วางขวานลง แล้วกวาดตามองดูความคืบหน้าของสองผู้ช่วยตัวน้อยในค่าย

ไอรินาหาใบไม้ใบใหญ่มาสองสามใบเพื่อใช้คัดแยกพืชไล่แมลงแต่ละชนิดออกจากกัน เวลานี้นางทำงานเสร็จเรียบร้อยแล้ว และกำลังนั่งคุกเข่าก้มหน้าสวดภาวนาอยู่บนฟูกของตนเอง