บทที่ 70 ความร้ายกาจของหอกยาวทางตะวันตกของบึง

บทที่ 70 ความร้ายกาจของหอกยาวทางตะวันตกของบึง

ความมืดมิดเข้าปกคลุมบึงน้ำ แสงจันทร์สาดส่องลงมากระทบสรรพสิ่ง

จ้าวจีสูดหายใจเข้าลึกๆ ก้าวเท้าเดินลึกเข้าไปในบึงน้ำ

บึงน้ำยังคงครึกครื้นและอึกทึกเช่นเคย เมื่อยืนอยู่บนเกาะดอนที่ลึกที่สุด จ้าวจีจับตามองสำรวจอย่างละเอียดว่ามีร่องรอยของสไลม์ปรากฏอยู่ที่ใดบ้าง หลังจากยืนรออยู่ครู่หนึ่งก็ยังไม่พบร่องรอยของสไลม์ จ้าวจีจึงคาดเดาว่าอาจเป็นเพราะฟ้าเพิ่งจะมืด พวกสไลม์จึงยังไม่ทันได้คลานขึ้นมาจากโคลนตมในบึง

การยืนรอเฉยๆ ย่อมไม่ใช่ทางออก จ้าวจีจึงใช้หอกยาวฟาดกบกระโดดที่กำลังกระโดดไปมาจนสลบ แล้วใช้เชือกป่านเส้นเล็กผูกขามันห้อยหัวติดไว้กับไม้ไล่งู