บทที่ 16 ชั่วขณะก่อนรุ่งสาง

บทที่ 16 ชั่วขณะก่อนรุ่งสาง

เมื่อเสียงไก่ขันของเหล่าไก่ตัวผู้ในเล้าไก่ตามบ้านเรือนทั่วเมืองดังขึ้น ผู้คนในเมืองเคนดัลช่วงต้นฤดูใบไม้ร่วงก็เริ่มต้นวันใหม่

ขณะนั้นดวงอาทิตย์อันเจิดจ้ายังข้ามพ้นเส้นขอบฟ้าไปปลดปล่อยพลังของมันได้อีกเล็กน้อย ช่วงเวลานี้เพียงพอให้ผู้คนขยันขันแข็งลุกจากเตียง ตักน้ำใส่ถังไม้ของบ้านมาหนึ่งอ่าง และจัดการดูแลความเรียบร้อยของตนเอง