บทที่ 14 จุดเริ่มต้นของเมือง

บทที่ 14 จุดเริ่มต้นของเมือง

หลังจากผ่านทางเดินหินตรงประตูเมืองเข้ามาแล้ว จ้าวจีก็รู้สึกผิดหวังอยู่ไม่น้อยกับภาพภายในเมืองที่เห็นหลังจากเข้ามาในเมือง

เขาคิดว่าเมืองแห่งนี้น่าจะมีสภาพเหมือนเมืองในผลงานวัฒนธรรมแฟนตาซีต่าง ๆ จากชาติที่แล้ว เมืองในต่างโลกควรเต็มไปด้วยบรรยากาศแปลกใหม่ของต่างโลก ไม่ต้องพูดถึงความเจริญรุ่งเรืองหรือความมั่งคั่ง อย่างน้อยก็น่าจะมีเผ่าพันธุ์แฟนตาซีต่าง ๆ ปรากฏให้เห็นบ้าง อย่างน้อยก็ควรมีพวกเอลฟ์ คนแคระ หรือออร์คอะไรทำนองนั้น แต่พอมองไปแวบเดียวกลับเห็นว่าคนในเมืองล้วนเป็นมนุษย์ทั้งสิ้น

แม้แต่สีผมของผู้คนก็ยังเป็นสีน้ำตาล สีเทาดำ และสีทองน้ำตาลธรรมดา ๆ

ไม่มีอะไรแปลกใหม่เลย

พื้นที่หลังผ่านช่องประตูเมืองเข้ามาคือจัตุรัสเปิดโล่งขนาดพอใช้ได้แห่งหนึ่ง ในจัตุรัสไม่มีผู้คนมากนัก และไม่มีแผงขายของ มีเพียงเด็กกลุ่มหนึ่งเล่นสนุกกับเกมเด็ก ๆ อันแสนไร้เดียงสาอยู่ริมจัตุรัส